თხზულების წერისას, თუ აბიტურიენტის მსჯელობა შინაარსში გადადის – სამი ნაბიჯი ქართულის სპეციალისტისგან

ერთიან ეროვნულ გამოცდებზე, ქართულ ენასა და ლიტერატურაში აბიტურიენტებს 34-ქულიანი თხზულების დაწერის ვალდებულება აქვთ.

როგორ ვწეროთ ისე, რომ გამოგვივიდეს ანალიზი და არა შინაარსის გადმოცემა?

EDU.ARIS.GE წარმოგიდგენთ ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებლისა და რეპეტიტორის, სალომე უსტარაშვილის პრაქტიკულ ხრიკებს:

„ციტატა თუ ტექსტიდან “ამოგლეჯილი” ფრაზა?
შეწყვიტე შინაარსის მოყოლა!

ბევრი აბიტურიენტი ფიქრობს, რომ ციტატების სიმრავლე მაღალ ქულას ნიშნავს. სინამდვილეში, ციტატა მხოლოდ მტკიცებულებაა, რომელიც შენს ანალიზს უნდა ამყარებდეს და არა სიუჟეტს გადმოგვცემდეს!

როგორ ჩავაქსოვოთ ციტატა ისე, რომ ქულა არ დაგვაკლდეს?

გამოიყენე „ანალიტიკური სენდვიჩის“ მეთოდი!

ნაბიჯი 1: შესავალი ფრაზა

ნუ დაიწყებ ციტატით. ჯერ თქვი შენი აზრი:

• „ავტორის ჩანაფიქრი ნათლად ვლინდება პერსონაჟის იმ სიტყვებში, რომლებშიც…“
• „მწერალი სიმბოლურად მიანიშნებს გმირის განცდებზე, როცა ამბობს…“

ნაბიჯი 2: ციტატა

მოიყვანე მოკლე და ზუსტი ფრაზა. ნუ გადაწერ მთელ აბზაცს! რაც უფრო ლაკონიურია ციტატა, მით უფრო მკაფიოა შენი არგუმენტი.

ნაბიჯი 3: ინტერპრეტაცია

აი, აქ ხდება ჯადოქრობა! ციტატის შემდეგ არ გაჩერდე. ახსენი, რატომ არის ეს მნიშვნელოვანი:

• „მოცემული ფრაზა ააშკარავებს იმ შინაგან დისონანსს, რომელიც…“
• „ეს დეტალი ხაზს უსვამს ავტორის პოზიციას [საკითხის] მიმართ…“

დაიმახსოვრე: თუ შენი წინადადება პასუხობს კითხვას „რა მოხდა?“ – ეს შინაარსია. თუ პასუხობს კითხვას „რატომ დაწერა ეს ავტორმა?“ – უკვე ანალიზი!“.

იხილეთ მასწავლებლის მითითებები: ვიდეოში

ასევე იხილეთ:

პიროვნება და სახელმწიფო „დიდოსტატის მარჯვენის“ მიხედვით, გიორგი I და კონსტანტინე არსაკიძე – აბიტურიენტის საკითხავი (განხილვა)

„დიდოსტატის მარჯვენის ფაბულა“ – აბიტურიენტის საკითხავი (განხილვა)